image

PeyamaKurd- Fabrice Balanche, Hoover Institute için kaleme hazırladığı makalesinde Suriye ve Rojava’nın yerel koşullarına dikkat çekti. Balanche, “Eğer yerel koşul ve politikaları gerçekçi şekilde ele alınmaz ise ABD varlığının bölgede başarısız olacağını” yazdı. 

“PKK ve Kandil bölgeyi kontrol altında tutmak istiyor”

YPG’nin Rojava’daki siyasi hegemonyası  “Kuzey Suriye Demokratik Federasyonu”nda YPG resmi olarak PYD’nin askeri kanadı olarak tanımlanıyor. Ama gerçekte, PYD, YPG’nin siyasi kanadı. Siyasi irade Kandil’deki PKK’lerin elinde ve YPG’nin yerel yöneticileri bölgeyi kontrol altında tutmaya çalışıyor.

Kürt şemsiyesi grubunu genişletmek için çeşitli SDG Arap milislerinin entegrasyonunun da gerçekleştiği görülüyor. Arapların entegrasyonu Kürt toplumu için bir sorun oluşturuyor. PKK’nin avantajı Arapların bölünmüş bir nüfus olması. Harekete geçirici siyasi bir projeleri yok. Arap nüfus bu nedenle geleneksel kavmi dayanışmalara geri dönüyorlar. Bunun tersine Kürtlerin birleştirici bir siyasi projeleri var.

“YPG katılma nedenleri: Para”

Arapların PYD-YPG’nin siyasi ve askeri sistemine entegrasyonu uluslararası alanda ve yerelde kabul görmek için en uygun yöntem. Ama bu planda Rojava’daki Araplar ikincil kalıyor. Arapların YPG’ye katılma motivasyonları para ve toprak. Çok sayıda Arap YPG’ye parasal nedenlerle katılmak istiyor ve tek uygun iş olduğu için. Bir kısmı Arap milislerinin kurtulmak için istiyor.

Arapların YPG’ye entegrasyonu Kürtleştirme politikasının bir parçası. Kavimler siyasi nedenlerle erkeklerin YPG’ye katılımını cesaretlendiriyor. Kazanan tarafta olmak istiyorlar. 

“Taraf değiştirip ayaklanabilirler”

Kürtler güçlü Arap milisilerine karşı güvensizliklerini sürdürüyor çünkü YPG’ye karşı ayaklanabilir ve taraf değiştirerek Suriye rejimine ya da nihayetinde Irak’ta sürgünde bulunan Suriyeli PDK milisi Rosh Pesh’e destek verebilirler. Rakip milisler bir gün Suriye’ye dönebilir ve Araplarla Kürtler arasındaki krizden faydalanmak isteyebilir.

Haseke’deki Arap kavimlerininse YPG’ye erkekleri göndermede önemli çıkarları var, çünkü böylece gelecekteki toprak dağılımında dışarıda bırakılmayacaklar. Menbiç ve Fırat Vadisi’ndeki Arap bölgelerinde Kürt yönetimi gittikçe hoşnutsuz karşılanıyor.

Arap kavim liderleri yerel meclislere katılıyorlar ama lider değiller. Bununla birlikte YPG ile çalışan pek çok Arap, gelecekte, Suriye rejimi ile YPG arasında, YPG’nin Şam konusunda bireysel bir uzlaşma yürütmesine izin verecek bir anlaşma yapılmasını bekliyor. Dahası Suriye ordusu ve YPG’nin Kamışlo ve Halep’te birlikte varlıklarını sürdürmesi iki aktörün düşman olmadığını ve nihayetinde Rojava’daki egemenliği paylaştıklarını gösteriyor.

“Ayaklanabilirler, ama onları desteklemezler”

Arap kavimler muhtemelen YPG’ye karşı ayaklanacaklar ama olası bir saldırıda Suriye ordusu ya da Türk ordusunu desteklemeyecekler.

Suriye'nin kuzeydoğusundaki ekonomik felaket, nüfusun bir kısmının, Suriye rejiminin geri dönüşünü istemesine neden oluyor. Bu isteği azaltmak için, kuzeydoğu Suriye standartlarında önemli bir iyileşme yaşanması gerekli. Rejimin geri dönüşü, muhalifleri desteklemiş birçok Suriyeliyi ve özellikle askerlik hizmetini reddeden gençleri korkutuyor.

“Kürtler, Baasçı rejimi taklit etmemeli”

Kürtler sonunda özgür. Açıkça dillerini konuşabiliyorlar, zulüm çekmiyorlar, yönetimdeki devlet aygıtlarının tacizlerine uğramıyorlar çünkü yönetimi onlar kontrol ediyorlar. Ama Kürtler, Arapları taciz edip kendi çıkarları uğruna eski Baasçı sistemi taklit etmekten kaçınmalı.

Yine burada, Amerika Birleşik Devletleri özel girişimleri desteklemeli. Böylece güçlü bir girişimci orta sınıf YPG politik hegemonyasına meydan okuyabilir. Kuzeydoğu Suriye'yi yeniden inşa etmek için bir plan, bu karşı-gücün yaratılmasına yardımcı olacak ve aynı zamanda Suriye rejiminin geri dönüşünü engelleyecektir.

“ABD, başarılı olmak istiyorsa…”

ABD politikasının Rojava’daki başarısının ilk koşulu, YPG'ye karşı Türk taarruzunun sona ermesidir. Eğer ABD Türkiye'yi durduramazsa, bölgeyi yeniden inşa etmenin ya da bölgede kalmanın anlamı kalmayacak.

Bölgesel taahhütlerde bulunmak, Suriye krizinin çözümünü etkilemek ve İran'ın planlarını engellemek için en iyi yol. ABD'nin müttefiklerini tutması ve İran'la rekabet edebilmesi için, bölgede doğrudan bir mevcudiyete sahip olması gerekiyor.

Realpolitik'e dönmek, aynı zamanda nüfusun sosyo-ekonomik koşullarına bakmak demektir. Bir savaştan sonra ideal olan nüfusun kendi gücünü kullanarak ülkeyi yeniden inşa etmesi olurdu.

(PeyamaKurd, analizin ilk bölümü kısa bir süre önce

http://www.peyamakurd.com/tr/D%C3%BCnya/fabrice-balanche-den-rojava-analizi-abd-ypg-nin-destegini-kaybetmemek-icin

linkiyle yayınlamıştı.)